TEBLİĞİN BEŞ DEVRESİ

Davet`in beş devresi olup birinci devresi: Nübüvvet devresidir.

Davetin ikinci devresi: En yakin hisim ve akrabayı, Ahiret azabıyla korkutup uyarma devresidir. Davetin üçüncü devresi: Kendi kavmini, Ahiret azabıyla korkutup uyarma devresidir. Davetin dördüncü devresi: Kendilerine, daha önce Ahiret azabıyla korkutup uyarma devresidir. Davetin besinci devresi ise: Zamanın sonuna kadar, bütün Cinlerden ve insanlardan, kendilerine davet erişebilecek olanları, ahiret azabıyla korkutup uyarma devresidir.

PEYGAMBERİMİZİN VAZİFESİNİ AÇIKTAN AÇIKLAMASININ EMREDİLMESİ

Peygamberimiz, Tebliğin ilk devresi olan nübüvvet devresini üç yıl geçirdikten sonra açıktan tebliğ emri geldikten sonra akrabaları olan Abdülmuttalip oğullarını kendisine inanmalarını ve ona yardımcı olmalarını istemişti.

Fakat akrabaları kendisine yardim etmediği gibi Amcası Ebu Leheb hakaret etmiş, bizi buraya bunun için mi çağırdın diyerek hakaret etmişti.

Bundan sonra Peygamberimiz, Kureyş kabilelerini, Safa tepesi yanına toplayarak onları Islama davet etti, bu davetten de Kureyşilerden açık bir destek alamadı. Hatta Amcası Ebu Leheb Peygamberimize Hakaret ederek ona tas attı, bunun sonucu Tebbet suresi inzal oldu.

İŞKENCELER

Peygamberimiz tebliği açıktan yapmaya başlayınca Kureyşiler Müslüman olanlara işkence yapmaya başladılar.

Bu işkencelerin en fazlasını Peygamber efendimiz Aleyhisselam görüyordu. Ona, hakaret ediyorlar, namazını kılarken üzerine pislik atıyorlar, geçeceği yollara diken, butsak gibi şeyler saçıyorlardı. Secde de iken Deve İşkembesini ve pisliğini kafasına atıyorlardı.

Diğer Müslüman olan insanların da hemen hemen hepsi işkence görüyordu. Bunlardan köle ve cariye olanların işkencesi öylesine ağırlaşmıştı ki tahammül sınırlarını asmıştı.

En çok işkence gören Sahabeleri şöyle sıralamak mümkün:

Bilal-i Habeşi, Zinnure Hatun, Ümmü Ubeys, Nehdiyye Hatun, Amir b.Füheyre, Lübeyne Hatun, Ebu Fukeyhe, Habbab b.Eret, Yasir b.Amir, Miktat b.Amr, Suheyb b.Sinan, vb...

EBU CEHL'İN PEYGAMBERİMİZİ ÖLDÜRMEĞE KALKIŞMASI VE NADR B.HARİSİN BİR KONUŞMASI,

Nadr b.Haris'in Peygamberimiz Hakkındaki Konuşması:

Ebu Cehl, basından geçeni, Kureyşli müşriklerine anlatınca, Nadr b.Haris, kalkıp "Ey Kureyş cemaati! Vallahi, sizin başınıza hiç bir zaman, bir benzeri ile mübtela olmadığınız, bundan sonra da, kolay kolay çaresini bulamayacağınız bir is gelmiş bulunuyor!

Muhammed; Şakaklarına ak düştüğünü gördüğünüz zamana kadar, içinizde, en çok hoşunuza giden bir gençti.

En doğru sözlünüz ve en emininiz idi.

Nihayet, size getirdiği şeyle gelince, ona (Sihirbaz!) dediniz.

Hayır! Vallahi, o, bir Sihirbaz değildir!

Biz, Sihirbazları ve onların üfürmelerini, düğümlemelerini görmüşüzdür.

Siz, ona (Kahin!) dediniz.

Hayır! Vallahi, o, bir kahin değildir.

Biz, kahinleri ve onların titreyişlerini, görmüş ve Seci'li sözlerini, dinlemişizdir

Siz, ona (Sair!) dediniz.

Hayır! Vallahi, o, bir Sair de, değildir.

Biz, Şiiri görmüş ve onun her çeşidini: Hezec'ini, Recez'ini. Dinlemişizdir.

Siz, ona (Mecnun!) dediniz.

Hayır! Vallahi, o, bir mecnun da değildir.

Biz, delilikleri, görmüşüzdür.

Onun ise, ne boğulması, ne çarpınıp titremesi, ne evhamlanması, ne de, sözlerini, karıştırması, vardır.

Ey Kureyş cemaati! Durumunuzu iyice düşününüz, gözden geçiriniz!

Çünkü vallahi, sizin başınıza, büyük bir is gelmiştir! ' dedi.