Peygamberimizin (s.a.v.) ay mucizesi

Peygamber Efendimizin (s.a.v.) en büyük mucizelerinden biri, Sâkk-i Kamer adıyla bilinen "Ay’ın ikiye ayrılması"'dir.

Bazı arkeolojik kesiflerden de bahsedildi. Meselâ Hindistan'da bulunan bir heykel üzerinde "Ay’ın ikiye ayrıldığı sene yapılmıştır" yazısının bulunması (bkz. Ö.N. Bilmen, Müvezzah Ilm-i Kelâm, 3. baskı, s.161) bu delillerden biriydi.

1967 yılında fırlatılan Orbiter-4 uydusundan alınan 67-1805 seri numaralı fotoğraflarda, Ay’ın dünyadan görünmeyen ara yüzeyinin, uzunluğu 240, kalınlığı ise 8 km olan bir yarık tarafından kuşatıldığı belirtilmişti. Bu yarığın bariz bir şekilde yükselmiş yan kenarları, Ay’ın ayrıldıktan sonra tekrar birleşmesi sırasında oluşmuş intibaını kuvvetlendiriyordu.

Orbiter-4 tarafından çekilen fotoğraf Modern Astronomi ile uğrasan bütün ilim adamlarınca fevkalâde önemli bir kaynak olarak kabul edilen ve ilmi yönü tartışılmayan birçok kitapta yer alan 311 yıllık Ay haritasıydı. İtalyan gök bilimcisi Cassini tarafından çizilen bu ay haritasında, dünyamızdan görülen ay yüzeyinin tamamını kuşatan tesadüflerle meydana gelemeyecek kadar muntazaman olan bir çizginin varlığı, son derece net bir şekilde müşahede edilmekteydi. Bu çizginin ay’ın ikiye ayrılıp tekrar birleşmesiyle meydana gelebileceğini belirttiği yorumunda, zamanla yapısında değişikliklerin olabileceğini ortaya koydu. Çünkü ay, her an yoğun bir meteor bombardımanına tutuluyor ve 1 gramlık göktaşları bile, en sert kayalarda 30 cm derinliğinde, 60 cm çapında bir çukur açıyordu. Bilindiği gibi bu meteorlardan bazıları koruyucu atmosfer tabakasına rağmen dünyamıza düşmüş, Arizona çölüne düşen bir tanesi çevresi 5 km'ye ulasan 174 m derinliğinde bir çukur açmıştı.

"Döllenmiş tek bir hücrenin parçalanarak 60 trilyona ulaşması ve beden üzerinde kusursuz bir şekilde birleşmesiyle vücut bulan insanoğlunun, Ay gibi şuursuz bir kütlenin parçalanıp tekrar birleşmesini inkâr etmesi, gerçekten gülünç ve acınacak bir tablodur"