MEUNE KUYUSU OLAYI

Hicretin 4.cü yılında Amiroğullarından Cafer Oğlu Malik Oğlu Ebu Bera Medine’ye geldi ve Resulullah ile görüşüp "Ey Allahın Resulü! Eğer Necid Halkına ashabından bir kısmını gönderirsen, umarım ki İslam olurlar" dedi.

Resulü Ekrem, Necid bölgesi halkına güvenemeyip "Korkarım ki ashabıma bir kötülükte bulunurlar" dedi. Ebu Bera` "Onlar, Necidè geldiklerinde benim emanım altına girmiş olur. Onlara kimse bir şey yapamaz "diye teminat verdi.

Bunun üzerine Resul-ü Ekrem de Ebu Bera`nin kardeşi oğlu olan (Malik Oğlu Tufeyl oğlu Amire bir mektup yazdırdı ve Necid halkına Kur an öğretmek için 70 Kuràn okuyucusunu gönderdi. Kılavuzları Muttalip Süleymi idi.

Münzir bin Amr Kuràn okuyucuları ile Meune kuyusu denilen yere varıp Resulü Ekrem`in mektubunu Amr bin Tufeyle gönderdi.

Lanetlenmiş olan Amr bin Tufeyl ise mektubu okumadan Haram bin Milhan`i öldürdü. Sonra Kur`an okuyucuları olan kurra cemaati üzerine saldırmak için kendi kavmi olan Amir Oğullarını çağırdı. Onlar ise'' Biz Ebu Beranın verdiği sözü ayaklar altına atamayız '' diye çekindiler. Bunun üzerine Amr bin Tufeyl Usayye, Ri'l ve Zekvan kabilelerini toplayıp Meune Kuyusuna gitti ve ansızın kurra topluluğu üzerine saldırarak hepsini şehid etti. Yalnız Neccar oğullarından Kab bin Zeyd' i öldü sanarak şehidler arasında bırakmışlar oda bu durumu peygamber efendimiz (S.A.V) bildirmiştir.

Resulü Ekrem bu durumu haber alınca son derece üzüldü ve ''Bu hal, Ebu Bera’nın isidir. Ben, bunu ancak onun ısrarı ile istemeyerek yapmıştım'' buyurdu. Ebu Bera da Peygamberimizin bu sözünü işittikten sonra çok üzülerek kederinden hastalanıp öldü. Fakat verdiği sözün bu şekilde ayaklar altına alınması, Arap adeti üzere kendi soyunda bir leke üzere kaldı.

Resulü Ekrem ise onlara beddua etti ve kısa bir süre sonra bu kabileler veba, humma ve kitlik yüzünden telef oldular.