TAHRİK

Bırakın ince kavak seslerini şehrin içinde

Paralar yeşil kızların koynunda yatarken

Bırakın köprülerin üstüne yağmur

Ve basma perdelerden lânet bize

Şaşılacak bir dünyada yaşamaktı; öğrendik

Şimdi külçeler yüklüyüz şaşılacak bir biçimde

Külçeler yüklüyüz ve çıkmak istiyoruz yokuşu

Sokaklar gittikçe katı bizim adımlarımıza

Peşimizde bütün bahçeleri boşaltan ter kokusu

Yankımız soyunup esvap rahatlığı alınan yataklarda

Yürek elbet acıyor esvap değişirken

Bizden artık artması beklenilen kan da katı

Kovulduk ölümün geniş resimlerinden

Efsanelerden kovulduk

Kan ve demir kelimeleri söylenince

Elbiseler içindeyiz, şehrin içinde

Önümüz iliklenmiş, ayakkabılarımız bağlı

Kimsenin uykusunun fesleğen koktuğu yok

Altıkırkbeşte vapur ve sancı geç saatlerde

Eski savaşçılar vesair geçmiyor bulutlardan

Çiçek alıp eve götürüyoruz

Bunun bir delilik olduğunu bile bile

En ıssız duyguların ucunda karakollar

Asmaların altı tuzak ve tuzak caddelerde

Külçeler yüklüyüz, çıkmak istiyoruz yokuşu

Gözler kısılıp bakılıyor bize.

Biliniyor

Bizim mahsustan yaşadığımız

Biliniyor şarkıların sırası bizde

Biliniyor

Hayat bizden razıdır

Biliniyor

Otların sarardığı yerde güneş

Kurşunun deldiği yerde heves kalmıştır.

İsmet Özel