KAZANIRKEN KAYBETTİKLERİMİZİ GÖREBİLİYOR MUYUZ?

İnsan doğduğu andan itibaren hayat mücadelesine başlar. Büyüdükçe hırsı da onunla birlikte büyür. Okullar, sınavlar, akademik kariyer derken, dönüp baktığımızda koca bir ömür geçip gitmiştir, biz farkına bile varamadan. Bütün mücadelemiz, daha fazla para kazanmak, rahat yaşamak, hayat karşısında ezilmemek.

Ceplerimizi zenginleştirirken, ruhumuzu fakirleştirdik.

Üç-beş kuruş fazla kazanmak için neleri es geçtik. Kimleri kaybettik. Kaç kişiyi gözü yaşlı bıraktık. Biz merdivenin basamaklarını birer birer çıkarken, hangi değerlerimizi basamaklarda bırakıp, ayaklarımızın altında ezilmelerine göz yumduk.

Çocuklarımız büyürken, biz hayatı ıskaladık.

İçimizdeki çocuğu hep susturduk. Uyandırıp onlarla birlikte büyümesini engelledik.

Her zaman olduğu gibi hep yarınlara bıraktık sevgimizi söylemeyi. Hiç düşünmedik” ya yarınlar hiç gelmezse ya da yarınlarda onları bulamazsam “diye.

Bahanemiz hazırdı,”Ailemin geleceğini garanti altına almak için çalışıyorum. Onlar daha rahat yaşasınlar diye”

Nedir rahat yaşamak?

Neyin rahatı, evin, arabanın, tatilin…

İnsanoğlu doyumsuzlaştı. Hep daha fazlasını ister hale geldi.

Fazlasını isterken, kalpler kırıldı, özlemler girdi araya. Yüzlerimize takılan maskelerle baktık hayata. Kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez misali davranır olduk yakın çevremize. Sahte yüzler, sahte gülüşlerle, estetik yaptırdık hayatımıza. Doğallıktan uzaklaştık.

En acısı ne sevmeyi bildik, ne de sevilebildik.

Hep keşkelerle başlar oldu sözümüz. Kazanacağım derken, kaybettiklerimizi göremedik.

Sonuç olarak, insanoğlu hayat terazisinin dengesini bozdu.

Maddiyatı, manevi duygularla destekleyebilseydik, gerçek huzur işte ozaman bulunmuş olacaktı. Pişmanlıklar azalacak belki de hiç olmayacaktı.

Yazımın bu son bölümünde hepinizi vicdan muhasebesine davet ediyorum.

Sizin Hayat terazinizde kefelerden hangisi ağır basıyor?

Vicdan muhasebesinde kâr mı ettiniz, zarar mı?

Zararınızı kâra çevirmek için neler yapacaksınız?