Yokluğun karanlığında,

Zindan yüreklerde kalmayı öğrendim

Bir kaşık suda boğulurken daha dün

Bugün okyanuslarda mücadeleyi öğrendim

Hazan mevsimini yaşarken yüreğim

Yaz güneşinin sıcaklığında kalmayı öğrendim

Gözyaşlarımın her damlasını ziyan ederken,

Gözyaşlarındaki damlanın hikmetini öğrendim

Ruhumu saran hüznün pençesi geçmişken bedenime,

Tevekkülün içindeki sırrı öğrendim.

Bir damla suya muhtaçken,

Sahra çölü yüreklerde pınar olmayı öğrendim.

Gündüzün karanlığında yaşarken,

Katran gecelerde yıldız olmayı öğrendim.

Bakarken yaşamayı değil,

Yaşarken görmeyi öğrendim.

Yürek ateşiyle ısınmış suyun farkını,

Yüreklere düşen narın mahiyetiyle öğrendim.

Dilimle söylemeyi değil,

Gönlümle yazmayı öğrendim.

Benden öte bir canda,

Yeniden doğmayı öğrendim.

Ruhumda açan çiçekler için,

Ayrık otlarını ayıklamayı öğrendim.

Cefadan sefaya giden yolda,

Çamura batmadan yürümeyi öğrendim.

İçimde devleşen benliğimi,

Sen’in büyüklüğünde parçalamayı öğrendim.

Ben Sen’de, Sen’i sevmeyi öğrendim.