Pişmanlığın girdabında yüreğim,

Derin kuyularda acıyan bedenim.

Varlığının kudretinde, kaybolmuş sözlerim.

Nedametse bu yansıyan resim,

Neden kan akıtmıyor gözlerim.

Yokluğunda anladım ki ben bir hiçim.

Benlik makamında tükenen bir sefilim.

Nurun ile aydınlansa yüreğim,

Biz olabilmeyi senin hikmetinden öğrendim.

Gözyaşlarım,  kurşunu oldu kibrimin,

İlah-i Nazargâhı’na sunuldu bencillik cesedim.

Aldığım her nefeste, kayboldu iç çekişlerim.

Geçmişin izlerini silmeye çalışırken,

Makamına yönelen adımlarımı temizledim.

Sana yönelmeyen bir kalbi ben neyleyim,

Kibir pençesine takılırsa yüreğim,

Bundan böyle söylemesin dilim, yazmasın ellerim.

TWİTTER : @SARENDE

WEP ADRESİM : www.nurancal.com