Aylardan Şubat

Gecenin koyu karanlığında yürüyorum.

Sokaklar, ıslak, sessiz, ürkütücü.

Bir ayak sesi duyuyorum arkamdan

Ölümün soğuk nefesini hissediyorum ensemde.

Sıra sıra geçerken hayat gözlerimden,

Korkuyorum, üşüyorum bu kış akşamında.

Bir silah sesi yükseliyor.

Sırtımda dayanılmaz bir acı,

Yanlış bir hayatın hazin sonu.

Kokuşmuş düşüncelerin mükâfatı.

Görüyorum ardımda kalanları,

Anamın, bacımın gözleri yaşlı.

İçimde hiç tatmadığım duygular saklı.

Aylardan Şubat

Sabahın erken saatleri,

Üzerime örtülmüş gazete kâğıtları.

Aylardan Şubat

Bir gencin hayat hikayesini,

Yazıyor dönemin son gazeteleri.

Nuran ÇAL